Friday, January 27, 2017

Вистина а можеби не


Aвтор Андреј Паревски
IV одд “OУ Кочо Рацинс. Ивањевци

Еден ден додека седев до прозорецот забележав една многу слатка, бела снегулка.
Тогаш сфатив дека дошла зимата. Беше чудно што снегулката не се топеше.
Си облеков топла облека и излегов во дворот.Снегулката не можев да ја најдам бидејќи сега имаше многу снегулки. Јас бев многу тажен.
Во тој миг нешто ми зборна со многу тивок глас.
Јас се зачудив бидејќи никој немаше во моја близина. Потоа повторно слушнав глас кој ми кажа да погледнам на прозорецот.
На него стоеше блескава снегулка.
Ја прашав дали е таа што ми зборуваше а таа ми одговори дека била таа. Ние за брзо време се спријателивме, дури и нашите тајни си ги кажувавме. Мене многу ме интересираше од каде доааѓаат снегулките.
Таа ми ја раскажа целата приказна:
Горе на небото снегулките биле вработени кај некое џуџе. На снегулките многу им била тешка работата и затоа тие доаѓале на земјата за да се одморат. Тоа им било исто како да се на плажа.
Јас искрено не знаев дека снегулките така прават.
Но и снегулката имаше едно прашање за мене. Таа ме праша како ние луѓето сме толку големи и силни. Јас и објаснав дека секој од нас се раѓа мал а потоа расте.
Но повеќе од тоа не знаев како да го одговорам тоа прашање. Така разговаравме до касно во вечерта.
 Но имаше еден проблем. Јас, ако ја внесев снегулката во домот таа ќе се стопеше а мене ми беше жал да се разделам од неа. Таа ме убеди да ја земам и ми вети дека нема да се стопи и да ме остави. Ја зедов на дланката и ја венсов дома но од топлото таа почна да се топи. Јас почнав да плачам и во тој миг се разбудив во мојот кревет. Сепак ова било само обичен сон. Кој знае, можеби е вистина


No comments:

Post a Comment